Herinneringen aan Herkenbosch

Herinneringen van Barbara Ingen Housz aan de brugklaswerkweek in Herkenbosch tussen 1988 en 1998.

Voor alle RML leerlingen begint hun schooltijd pas echt tijdens de brugklaswerkweek. Jarenlange vriendschappen ontstaan hier, er wordt kennisgemaakt met mentoren en docenten en vooral met de Montessori tradities wat betreft het ‘omgaan met elkaar’.

Tussen 1988 en 1998 ben ik mee geweest: eerst als begeleider van de natuurtocht en later 7 keer als mentor van B2.herkenbosch 2

De week verliep al die jaren in grote lijnen op dezelfde manier. Maandagochtend vroeg vertrok Aad Kaptein in het materialenbusje met sportspullen, materiaal voor het maken van decors, discolampen, etc. Ook Freek Jansen vertrok met zijn jeep en wat collega’s uit Utrecht. Zij gingen alles klaarzetten voor de Variathon.

De bussen met leerlingen, docenten en leerlingen van de Bond arriveerden rond lunchtijd op het bungalowpark 1 het Elfenmeer en de leerlingen werden toegesproken door Hans Mangert. Na de lunch begon de Variathon maar niet nadat de yell ingestudeerd was: va (klap), va-va (klap-klap), va-ri-a, variathon, etc.

De klassen verplaatsten zich langs 6 of 7 onderdelen en moesten zoveel mogelijk punten verdienen. Onderdelen waren bijvoorbeeld: de schuifelsteeg, een vlottenrace, fietsparcours, iemand dragen op het schild van Abraracourcix, de rupsband, etc. Bij goed weer eindigden alle leerlingen natuurlijk in het zwembad. Maar dat duurde niet lang want ze wilden ook graag hun slaapplaats gaan inrichten in de bungalows, meestal huisjes genoemd, waar ze met zes of zeven sliepen. Elke klas zat in een dorp en er was in elk dorp ook een huisje voor de mentor en een paar collega’s. Je had wel pech als er in je dorp nog andere vakantiegangers zaten, want dan moest je de rust nog extra bewaken. Ik heb echter ook een keer per ongeluk op de ramen van zo’n huisje geklopt omdat het er na 12 uur nog onrustig was.

De avondmaaltijd vond plaats in het Trefpunt. De corveeploeg had de tafels al netjes met damast gedekt en na de instructie en een momentje stilte ging de maaltijd van start. De tafels bleven meestal niet zo keurig en het damast eindigde in een grote natte prop omdat glaasjes water inschenken moeilijk is. Maar de 2e avond ging dat, na het dreigement dat er geen water meer op tafel zou komen, al veel beter. De rest van de avond werd gevuld met een wandeling in het donker met onverwachte geluiden en besloten met een kampvuur en een spannend verhaal van Hans Mangert. Terug in de huisjes werd er nog even gezellig thee gemaakt, tv gekeken, was er een pyjama parade, en de leerlingen met de meeste durf gingen al de eerste overloop pogingen doen (zie verslag van een aantal leerlingen). De docenten zaten nog even gezellig bij elkaar in huisje Weltevree maar de volgende dagen wachtte iedereen een druk programma.

Het ontbijt verliep heel verschillend in de huisjes: bij sommige werd gezellig tafel gedekt en gezamenlijk gegeten, bij andere wist niemand hoe je thee moest zetten en smeerde men een boterham voor zich zelf aan het aanrecht.

Daarna deden de klassen een roulerend programma met de volgende onderdelen: natuurtocht, oriëntatie (op de school), Bond, fietstocht (o.a. langs het grote voormalig klooster dat toen het onderkomen van de Vaharishi was), en voorbereiding van de bonte avond. Voor die avond werd in groepjes gewerkt aan het lied, het toneelspel, de decors en de attributen bij een thema bv. sprookjes, stripverhalen of oude culturen.herkenbosch

Vooral de middag voor de Bonte avond liep de spanning op, leerlingen gingen zich verkleden, opmaken en nog even oefenen. Na de maaltijd (met frites en ijs) vonden op de verschillende podia met prachtige decors de presentaties per klas plaats. Daarna was er dan nog de disco waar ook de leraren vaak uit hun dak gingen. ’s Nachts bleef het nog lang onrustig in de dorpjes en de mentoren en hulpmentoren konden zich er ook niet zo druk meer over maken zo’n laatste avond.

Op vrijdagochtend moest er opgeruimd worden voordat je de bus in mocht. Sommige huisjes waren wel erg snel klaar met de afwas en bij het checken van de kast-jes bleek dat de vieze spullen onder het schone servies verstopt zaten. Maar uiteindelijk ging iedereen moe en tevreden mee terug naar Rotterdam. Jaren later schreven de leerlingen in hun jaarboekstukje dat het een onvergetelijke week geweest was, waar ze geleerd hadden hoe je op het Montessori met elkaar omging.

 



'Herinneringen aan Herkenbosch' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Images are for demo purposes only and are properties of their respective owners.
Old Paper by ThunderThemes.net