Herinneringen van oud-leerlingen

Herinneringen van R. C. Th. Haverkorn van Rijsewijk (Ru)
Ja, ik bezit het prachtige boek dat uitkwam bij het 50 jarig bestaan van het RML. Ik verliet het RML in 1954 en kan dus niets vertellen over de recente 25 jaar.

Hier toch enkele flarden over vroeger die U, indien nodig, als bladvulling (eventueel aangepast) kunt gebruiken. Ru Haverkorn v. R. kon niet genoeg krijgen van het RML. Hij deed er dan ook 8 jaar over om het HBS b diploma in de zak te kunnen steken. Dat eindexamen was nog spannend ook! 2×3 dagen schriftelijk. Op de eerste middag van het tweede gedeelte, vertalen: Frans – Nederlands. Gedaan in 35 minuten in plaats van 2 uur. De buikpijn was niet van de zenuwen, maar van een acute blinde darm ontsteking! Dokter Kosters gaf toestemming met het schriftelijk door te gaan. Verboden te eten, alleen water drinken. IJs op de buik en ’s ochtends en ’s avonds dokters controle. Direct na het schriftelijk naar het Havenziekenhuis voor de operatie … En voor het Frans? Een 7!

Ru Haverkorn v. R. 2e klasser. De Tulpen Ralley zal door de Maastunnel rijden. Ru staat er al om 7 uur ’s ochtends te kijken. Hij komt om ca 11 ,- uur thuis. Moeder: “Zo, heb je het laatste deel van de ochtend vrij”? Ru: “Oei, helemaal vergeten naar school tegaan!” Met de 2e klas, heeft het RML het buur pand die leeg stond, nr 38, gekraakt. We zitten in een voor- en een achter- kamer, gescheiden door dubbele schuifdeuren. De hele klas ziet het: een schuifdeur gaat langzaam open. Juffrouw Varen kamp doet die dicht. Weer gaat de schuifdeur open. Juffrouw Varenkamp roept een beetje verbolgen door de geopende schuifdeur. “Toe nou jongens, laat die deur dicht!” Waarop Juffrouw Kuypers wat verbaast op kijkt, “Maar er is hier niemand bij de schuifdeur!” – Onderdrukt gegiechel in de klas. De klasgenoten hadden gezien hoe één van hen (Ru Haverkorn v. R.) in de kast naast de schuifdeur verdwenen was. In die kast kon het plafond opgetild worden en zo kon je bij de wielen komen van de hangende schuifdeuren.¶

Een weetje: In 1946 was Juffrouw de Haan Rectrix van het RML. Zij was gewoon: Juffrouw de Haan… Maar, begin jaren 50 moest opeens iedereen tegen haar zeggen: Mevrouw de Haan. Niet omdat ze opeens getrouwd was, maar het werd de mode tegen universitair afgestudeerde dames “Mevrouw” te zeggen…

In 1964 trouwde ik, Ru Haverkorn v. R. – Drie maanden voor ons huwelijk zei mijn Amerikaanse Baas: “Je moet bij mij op het Europese Hoofdkantoor in België komen werken of een andere baan zoeken!” Nou, ik mijn “fiancée” (zo heette een verloofde toen en het verloven bestaat nu niet meer…) diep in de ogen gekeken. Besluit: We zullen het proberen… We wonen nu, nog steeds getrouwd, al 48 jaar in België!

Herinneringen van Betty Pannevis Braadbaart
Ineens voel ik me aangesproken door de oproep een stukje te schrijven voor het lustrumboek. Als ik niet, wie dan wel en als nu niet wanneer dan. Ik vier vakantie aan de Riviera (tegenwoordig Cote d’Azur) samen met mijn Montessoriaan opgedaan op de werkweek in 1964. Zolang al samen dus en met zoveel gemeenschappelijke herinneringen. Allebei les van meneer Bergstra, die altijd rondliep met een bordenwisser aan een touw om zijn nek en iedere les begon met het opschrijven van een wijze spreuk (een happinezkalender avant la lettre). We hadden mevrouw Degenaar (streng doch rechtvaardig) en een leuke bevlogen meneer v. d Meer voor Nederlands. Kees had als klap op de vuurpijl (volgens hem) mevrouw van Dommelen, waar hij nog wel eens over droomt. Hoewel onze school toen niet groot was (500 leerlingen) hadden wij elkaar nog niet bewust gezien tot op de werkweek de vlam in de pan sloeg. Er staat een foto van in het eerste lustrumboek. Er waren meer Montessoristellen, ik ben er benieuwd naar. Wij hebben behalve elkaar, nog vier kinderen en vijf kleinkinderen. Ik ben Montessorilerares geworden en twee kleinkinderen genieten (van) het Montessori onderwijs. We zijn dus zeker niet voor niets in vrijheid opgevoed…

Herinneringen van Annegien Ochtman-de Boer
1967, we doen nog toelatingsexamen. Bij het vak Nederlands is een vraag wat het woord ‘gade’ betekent, velen weten dat niet. Vervolgens van start in klas 1C. Rector Van Dijk staat iedere dag bij de deur van de school. Mentor is de heer Mangert, maar wat is hij streng! Later zal ik nog vaak aan hem terugdenken, hoe slim het van hem was om die eerste paar weken streng te zijn en daarna de teugels flink te laten vieren waardoor in de klas een uitstekende sfeer ontstond. Namens de klas op kraambezoek bij mevrouw Kien, Frans. Een houtskooltekening van mij gemaakt door meneer Van der Erve hangt nu nog in mijn huis. Naar 2 en 3 en 4 gym alpha. En toen moest ik de in mijn visie leukste school van Nederland door verhuizing verlaten. Dat was even slikken, al kwam het elders helemaal goed. Geen eindexamen op het RML… Nog steeds kom ik mensen tegen en zeggen we tegen elkaar: 1C – daar kennen we elkaar van. Niet uit te wissen herinneringen aan een dierbare tijd.

Annegien (Ochtman-) de Boer, 1967-1971. Getrouwd, pastoraal psycholoog, drie kinderen, ZZP’er in het begeleiden van mensen op belangrijke momenten in hun leven, www.ritualiter.nl.

Herinneringen van Emmerique Granpré Moliere
Voor de tweede keer in de 1e klas werd er beslist naar welke stroming je zou gaan: MMS, HBS of het Gym. Voor mij zou het MMS worden, maar ik wilde dokter worden. Ik trok de stoute schoenen aan en klopte aan bij de rector, meneer Van Dijk. Hij hoorde mijn verhaal aan en zei: ‘Ga jij maar fijn MMS doen, dat is een mooie opleiding voor een meisje’. Ja zo was dat toen in ’66. De MMS was inderdaad een prachtige opleiding met veel literatuur en talen, geschiedenis en aardrijkskunde en ik had tijd genoeg om te feesten en plezier te maken met Renée, Karin, Josien, Casper, Wolter, Joep, Henk en nog een heleboel anderen. Het was een fantastische tijd met leraren als Hans Mangert, mevrouw Degenaar, Van Leeuwen (in de dependance van het Marnix Lyceum, oei, oei) en Vlaanderen voor Frans, Rob Doornbos (maatschappijleer), Leertouwer voor muziek en Kotter voor aardrijkskunde. Ik heb geleerd prioriteiten te stellen, keuzes te maken en verantwoordelijkheid te dragen. Daarmee gewapend kon ik met ‘open blik’ de wijde wereld in!

Herinneringen van Maarten C. Kolff
De Molukse treinkapingen door de Molukkers in de zeventiger jaren waarna wij een schoolreisje hadden in Drenthe waar de kapingen plaatsvonden. De klas is toen voor een Molukse jongen uit onze klas opgekomen omdat een boswachter niet wilde presenteren voor de klas zolang deze jongen in de klas zat. Deze sympathieke Molukse jongen is later acteur en bekende Nederlander geworden.

De vliegramp in Tenerife waarbij een KLM en Pan Am 747 op elkaar botste en een van onze klasgenoten, Michael Drooglever, toen is verongelukt. De hele school was toen weken in rouw door dit tot nu toe grootste historische vliegtuigongeluk. Beiden waren voor mij en onze tijd historische gebeurtenissen die een grote invloed hadden niet alleen direct op school maar ook in de Nederlandse samenleving.

 

 

393417_136054596503542_1640460208_n210921_136067679835567_475661059_o

 

 

 

 



'Herinneringen van oud-leerlingen' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Images are for demo purposes only and are properties of their respective owners.
Old Paper by ThunderThemes.net